WAT ZIJN
DE RECHTEN VAN HET SLACHTOFFER ?
Het
slachtoffer van gelijk wel ongeval of beroepsziekte met een lichamelijk
letsel tot gevolg, heeft recht op een correcte en billijke schadevergoeding..
In de meeste gevallen
worden de financiële gevolgen van een dergelijk ongeval gedekt
door een verzekeringsmaatschappij en zal deze een voorstel doen
tot schadevergoeding aan het slachtoffer.
Wat cijfermateriaal
(op basis van 2001)
Elk jaar zijn er
in België :
- 210 000 werknemers uit de privé-sector en 80.000 ambtenaren
het slachtoffer van een arbeidsongeval, waarvan er 17.000 hieraan
een blijvende arbeidsongeschiktheid aan overhouden
- 37.000 personen raken gewond in een verkeersongeval, waarvan
er 10.000 ernstige verwondingen oplopen en voor de rest van hun
leven gehandicapt blijven
-- het aantal slachtoffers van geweld, terrorisme, professionele
fouten, medische fouten en verschillende andere ongevallen zoals
jachtongevallen, beetwonden van dieren,… neemt elk jaar
toe
HET SLACHTOFFER
STELT ZICH IN AL DEZE GEVALLEN DE
VOLGENDE VRAAG :
« Heb
ik van de verzekeringsmaatschappij wel het best mogelijke voorstel
tot schadevergoeding gekregen en hoe kan ik dit correct beoordelen
?
He betreffende organisaties,
zoals de mutualiteiten en de verzekeringsmaatschappijen beschikken
inderdaad over uitstekende medische experten, terwijl het slachtoffer
er vaak alleen voor staat.
Deze
onafhankelijke experten zullen de rechten van het slachtoffer
verdedigen en onderhandelen om voor het slachtoffer de meest optimale
schadevergoeding te verkrijgen : het zijn geschillenartsen.
PRAKTISCH
VERLOOP VAN EEN SCHADEVERGOEDINGSPROCEDURE BIJ LICHAMELIJK LETSEL
Deze
procedure verloopt in twee fases : de evaluatie van en de vergoeding
voor het lichamelijk letsel.
1. Fase 1 : evaluatie van het lichamelijke letsel
Deze fase begint
met een bewijs van een eerste vaststelling op de dag van het ongeval
en eindigt met de opstelling van een medisch-juridische evaluatietabel,
bestaande uit een overzicht van de schade en een bijhorende evaluatiefactor
(zie documentatie).
Dit is een fundamentele
fase in het proces, omdat precies op basis hiervan de becijferde
schadeclaim door de verzekeraar-rechtsbijstand of de advocaat
zal worden gebaseerd.
In geval van een
slechte evaluatie, of in geval van fouten of tekortkomingen in
de evaluatie, zal de schadevergoeding op een foutieve basis worden
berekend.
In de praktijk is het de behandelende geneesheer die het therapeutische
deel op zich neemt, terwijl de gespecialiseerde bijstandsgeneesheer
de evaluatie van het schadedossier zal beheren.
De samenwerking
tussen deze twee artsen is rechtstreeks.
Talrijke procedures
lopen uit op een minnelijke schikking van de voorgestelde schadeclaim.
Het slachtoffer
en de verzekeringsmaatschappij duiden elk hun expert(en) aan;
deze zullen dan hun argumenten voorstellen en zullen proberen
om tot een minnelijke schikking te komen. Indien zij er niet in
slagen om een akkoord te bereiken, zullen zij beroep doen op een
derde arts om als “scheidsrechter” op te treden.
In bepaalde gevallen
zal er geopteerd worden voor een juridische procedure (nl. voor
de meer ernstige gevallen).
Deze juridische
procedure is langer en duurder dan de minnelijke schikking.
2. Fase 2 : de (schade)vergoeding voor het lichamelijke
letsel.
Op basis van de
schade-evaluatie door de geschillenarts, zal de verzekeraar rechtsbijstand
of de advocaat de evaluatietabel vertalen naar een voorstel tot
schadevergoeding
Hierna volgt in het algemeen een onderhandelingsfase
m.b.t. het bedrag van de schadevergoeding tussen de vertegenwoordigers
van de verzekeringsmaatschappij van de verantwoordelijke derde
en de vertegenwoordigers van het slachtoffer.
In geval geen fundamenteel
akkoord wordt bereikt mbt het bedrag, blijft de juridische weg
een optie.
WAT WIJ U
AANRADEN….
De meeste slachtoffers
onderschatten zwaar de bedragen die hen zullen worden toegekend
in het kader van een schaderegeling
Net door hun gebrekkige
kennis van hun rechten en te volgen procedures, vonden velen het
in het verleden niet noodzakelijk zich te laten verdedigen door
medische experten.
Maar dit is aan
het veranderen
Meer en meer slachtoffers
informeren zich en doen, om beter hun belangen te kunnen verdedigen,
een beroep op specialisten om het opgelopen letsel te evalueren
en in de meeste gevallen worden de honoraria integraal ten laste
genomen door de rechtsbijstandsverzekering. Deze garanties tot
rechtsbijstand maken bijna altijd deel uit van de autoverzekering
of de familiale burgerlijke aansprakelijkheidsverzekering.
Steeds meer slachtoffers
doen een beroep op professionele en zelfstandige geschillenartsen.
In Frankrijk is
de verzekeraar er trouwens sinds de wet Badinter van 05.07.1985
toe verplicht het slachtoffer er van te informeren dat hij/zij
een beroep kan doen op een geschillenarts
Dit
is nog niet het geval in België.
|
